MARTIN BLOK - Ain Dag

Het is vroeg in de ochtend wanneer Martin wakker wordt; de zon piept net boven de horizon. Hij voelt een lichte spanning — vandaag is de dag waarop zijn nieuwe single Ain Dag het levenslicht ziet. Hij loopt naar het raam, kijkt naar de straat beneden en denkt aan de vele dagen die eraan voorafgingen: oefensessies, momenten waarop het lied nog slechts een melodie in zijn hoofd was, en momenten waarop hij die melodie koos om woorden en klanken te geven.

Hij herinnert zich hoe het nummer begon: een eenvoudige gitaarriff, zacht en introspectief. Die riff bracht een gevoel van verlangen met zich mee — het verlangen naar iets wat nooit helemaal goed komt, maar wat toch de moeite waard is om van te dromen. Martin schreef de tekst op een avond waarop hij zich afvroeg: “Wat betekent het om een dag echt te leven, wanneer voelt een dag pas compleet?” Zo ontstond Ain Dag — geen perfect symmetrische dag, maar een dag waarin iets gebeurt dat het verschil maakt.

De opnamesessies waren intiem. Martin werkte samen met een producer die hem uitdaagde om niet alleen te zingen wat hij voelde, maar om te zingen wat hij hoopte. De drums kwamen zacht binnen, de bas hield het ritme waaraan zijn hart klopte, en de zang legde de ziel bloot. Toen het refrein eenmaal stond — “…als je toch één dag kiest, laat ‘m voelen, laat ‘m zijn wat ‘k verlang…” — wist Martin dat hij iets had te pakken dat verder ging dan een nummer: een moment van openheid.

Nu is het moment daar. Martin opent zijn laptop, checkt de uploads — het artwork, de metadata, de social-posts. Zijn telefoon trilt — een vriend heeft al geluisterd en stuurde een bericht: “Kippenvel.” Hij glimlacht. Dat is de bedoeling geweest.

Hij stáát op het punt los te laten wat hij heeft gecreëerd. En ondanks dat het vreugde brengt, voelt hij ook het kleine triltje van zenuwachtigheid: zullen mensen zich herkennen? Zullen ze troost vinden in Ain Dag? Hij denkt aan hen — de luisteraars die net als hij wel eens een dag hebben waarop alles stil lijkt, of juist razendsnel voorbijgaat. Hij wil hen laten weten: deze dag hoeft niet perfect te zijn. Deze dag kan betekenis hebben omdat jij ‘m betekenis geeft.

Wanneer de single live gaat, neemt Martin even een moment. Hij sluit zijn ogen, ademt diep in. De eerste luisteraars verschijnen — op streamingplatforms, in berichten, in verhalen. Het is als het loslaten van een ballon. Soms stijgt het licht, soms zakt het, maar altijd draagt het iets van jou mee.

Hij opent zijn ogen weer, kijkt naar buiten — de dag is begonnen. Niet perfect, maar echt. En voor Martin is dat genoeg.