FRANS VAN DEN BORG - Der Junge mit der Mundharmonica

Op een stille straathoek, ergens tussen gisteren en vandaag, staat een jongen met een mondharmonica. Hij zegt niets, maar zijn muziek vertelt alles. Der Junge mit der Mundharmonica is het verhaal van eenvoud, herinnering en een melodie die blijft hangen, lang nadat de laatste noot is gespeeld.

Frans van den Borg schildert met klank een beeld van onschuld en nostalgie. De mondharmonica klinkt rauw en puur, alsof hij verhalen fluistert uit een andere tijd. Het is muziek die je even stil laat staan, die je meeneemt naar momenten waarop alles kleiner was — maar gevoelens groter.

In het nummer hoor je niet alleen de jongen, maar ook de wereld om hem heen: voorbijgangers, gedachten, herinneringen aan vroeger. De melodie voelt als een reis door tijd en emotie, zonder haast, zonder opsmuk. Elk akkoord ademt oprechtheid.

Der Junge mit der Mundharmonica is meer dan een lied. Het is een verhaal over luisteren, over zien wat vaak over het hoofd wordt gezien, en over muziek als universele taal. Frans van den Borg laat horen dat één instrument, gespeeld met gevoel, genoeg is om een heel leven te vertellen.