Broghan - A Monster In A Suit And Tie

In het donkerste uur van de nacht, wanneer de stad haar adem inhoudt en de lichten in kantoren nog branden alsof ze nooit mogen doven, loopt hij door de straten. Broghan noemt hem niet bij naam. In de nieuwe single “A Monster In A Suit And Tie” is hij een schaduw met een perfect gestreken jasje, een glimlach die vertrouwen wekt en ogen waarin iets ouds en hongerigs schuilt.

Het verhaal begint klein: het tikken van schoenen op nat asfalt, een stem die fluistert dat alles onder controle is. De muziek bouwt zich langzaam op, net als het besef dat dit monster geen klauwen of tanden nodig heeft. Zijn wapen is charme. Zijn harnas is status. Zijn das hangt strak, als een strop die hij anderen laat dragen.

Broghan zingt niet over een sprookjesbeest, maar over iets herkenbaars. Iemand die belooft te beschermen, maar ondertussen neemt. Iemand die zegt dat hij het beter weet, dat dit “voor jouw bestwil” is. In elke noot sluipt de spanning van macht en manipulatie, van mooie woorden die zwaar wegen.

Halverwege het nummer kantelt het verhaal. De muziek wordt rauwer, de stem breekbaarder. Het perspectief verschuift: de verteller ziet het monster nu scherp. Het pak begint te scheuren. De glimlach barst. Wat overblijft is angst vermomd als autoriteit.

Aan het einde van “A Monster In A Suit And Tie” is er geen heldhaftige overwinning, geen applaus. Alleen een stille keuze. De keuze om niet langer te buigen. Om het monster recht aan te kijken en te erkennen dat het zijn kracht ontleent aan onze stilte.